Z ostatniej chwili: Dramatyczne wydarzenia na Mokotowskiej 51/53

Ten widok cieszył oczy przechodniów przez wiele dni...
Wilk, który zrzucił ciążący na nim od lat wizerunek łobuza, w poszukiwaniu nowej tożsamości.
Jeszcze nieporadny w nowej roli, lekko przegięty pod ciężarem skrzydeł, ale już w oczach radość.
Dojrzewał do tej decyzji latami i w końcu się udało!
Głowa zapewne pełna marzeń i planów... Świnki przeszczęśliwe.
Ten widok cieszył.
Niestety, tylko do dzisiaj.

Dotarłam do sklepu około 17.30. Przywitało mnie miłe ciepło, Kasia, dwie klientki i celtyckie kołysanki.
Początkowo nic mnie nie zaniepokoiło, dopiero po chwili mój wzrok przykuł straszliwy widok.
Na wystawie leżały porzucone, wielkie, samotne białe skrzydła - zniknął wilk i świnki! W wystawowej wnęce pustka!
Kasia zobaczywszy mój wzrok pospieszyła z wyjaśnieniami:
Około godziny 14.15 weszła do sklepu... B A B C I A (!)
(Nie ta od wózka. Raczej ta od łóżka...)
Słodkim tonem oznajmiła, że jej wnuczka (!) kocha (!) wilki (!).
A potem, (tonem już stanowczym), kazała sobie zapakować (!) do worka (oczywiście !) czerwonego (zresztą) całe towarzystwo z wystawy.
Zapłaciła i wyszła.

Nie osądzajmy Kasi, któż z nas w takiej sytuacji nie straciłby głowy.
Musiała zapakować. Cóż zresztą w takiej chwili miała czynić?

Czarny charakter bieleje

Trzy Małe Świnki (prosto z bajki, bo to zestaw kukiełek do spektaklu), siedzą na naszej wystawie lekko zadziwione i onieśmielone sytuacją...
Otóż, zupełnie niespodziewanie (choć to czas adwentu i dziwy różne są możliwe) zostały obdarowane.
Pierwszy raz od setek lat, od kiedy bajka jest opowiadana dzieciom, wilk zachował się "na poziomie".

Na grudniowe ciemności

Przyszedł czas na docenianie światła.
Wstajemy z dzieciakami do szkół i przedszkól "po nocy", "po nocy" też wracamy. Dzień krótki, nawet w weekend, każe nam dostosować się z planami do zimy. Tęsknimy za słonkiem i doceniamy je bardziej niż kiedykolwiek. Może to pora zadumania nad jego mocą...
U nas w sklepie można się zadumać co prawda nad mocą żarówki, ale to też droga do myślenia o (wielowymiarowej) energii światła.
A wiatrak (z modułem fotowoltanicznym) w sam raz do montażu w zimowe wieczory i radości, że "sam się kręci" latem.

Ania, Romek i świnki (jedna dzika..)

Tę śliczną pocztówkę, zupełnie niekomercyjną w czasach AH1N1, zrobiła dla nas Wspaniała Ilustratorka Ania Ładecka.
Ania jest też autorką czapeczki i napisu mimbla.
Jak się dowiadujemy Ania poza byciem Wspaniałą Ilustratorką (dotychczas), została również (w ostatnich dniach) Wspaniałą Mamą!
Gratulujemy Mamie Romka i Romkowi Mamy...

Historyjki i sklepowe dykteryjki: "DWA WÓZKI"

Pewnego razu weszła do sklepu starsza Pani.
"Zapewne Babcia" - pomyślała Kasia, która tego dnia dyżurowała popołudniowo...
Pani dość rześkim krokiem pomknęła w stronę lalek i widać było, jak uśmiech twarz Jej rozjaśnił - cel osiągnięty.
Z pomocą Kasi wybrała dwie lalki, potem dwa zestawy sweterków i majteczek, dwie sukienki, dwie pościele i nerwowo rozglądała się za czymś jeszcze.
Okazało się, że potrzebuje również dwóch wózków.
Dało sie wszystko cudnie skompletować.
Kasia wzięła się za liczenie i pakowanie, gawędząc cały czas z Miłą Klientką, o różnicach przy ubieraniu lalki w sweterek rozpinany i przez głowę i o życiu ogólnie.
No i padło w końcu to pytanie, które czytelnik sobie również zadaje:
- Bliźniaczki?
(Bo, czy Babcia, już nie było co pytać.)
- Dlaczego bliźniaczki? - zdziwiła sie Pani. - Wnuczkę mam jedną.
- No to... po co dwa zestawy...?
- Jak to po co ? A ja czym się będę bawiła?

Co się zdarzy 17 grudnia...

Zostaną ogłoszeni laureaci konkursu "Książka roku" polskiej sekcji IBBY . U nas na jednym stoliczku można pooglądać (i nabyć) nominowanych. Czekamy z niecierpliwością na werdykt.

No i ..."po wózku"

Wstąpiła dziś do sklepu przemiła (i przezorna, bo do Świąt jeszcze trochę czasu) Babcia i ostatni wózek pojechał (tramwajem zresztą) w stronę jakiejś małej dziewczynki...
Zapraszamy nadal po lalki.
(Luzem.)